De Leikant te Goirle

Vanaf november 2007 heeft de gemeente Goirle bij de politie aangedrongen om repressief te gaan optreden bij de homo-ontmoetingsplaats De Leikant, omdat bij de gemeente van één klager "klachten" waren binnen gekomen. Deze repressieve actie die op 28 mei 2008 gehouden is zou later bekend worden in de pers als de "homorazzia", waarover zelfs kamervragen zijn gesteld.

Waarom heeft het zo ver moeten komen?

Aan de hand van ontvangen documenten in het kader van de WOB willen wij u daar een objectief beeld van geven. 

Als eerste treft u hier de interne memo en mail van november 2007 Goirle aan de politie. Van dat laatste blijkt duidelijk dat de gemeente Goirle de drijvende kracht is geweest achter deze controle.

Ten tweede treft u het "Draaiboek A58 Leikant" van de politie actie aan die uiteindelijk ontspoort is bij parkeerplaats De Lage Aard waar de agenten in burger het bos in kwamen en met zaklantaarns zwaaiden en schreeuwden zodat er bij de aanwezige bezoekers flinke paniek ontstond omdat zij dachten te worden aangevallen door potenrammers, en vluchten zodoende het bos uit.

Ten derde treft u een fragment van de politie mutatie aan welke is opgesteld direct na de actie waaruit blijkt dat de vermeende klachten niet bewaarheid werden, en feitelijk klachten op moralistische gronden waren.

Ten vierde treft u het evaluatierapport aan waarin duidelijk blijkt dat er geen aanleiding voor het grootschalig politie optreden was omdat er nog van de parkeerplaats en noch van de Gilzerbaan "seksuele handelingen" zijn  waargenomen. 


"Seksuele onzedelijke handelingen" 

In het draaiboek is sprake van Seksuele onzedelijke handelingen worden verricht door de HOP bezoekers, en dat is een duiding of kwalificatie uit het strafrecht / straf-vordering en staat dus altijd in de context van een zedendelict. Deze duiding mag dus niet gebruikt worden als mensen gewoon met elkaar vrijen ("de daad") waar dan ook en dat normaal seksueel contact omvat. Het is daarom een onrechtmatige formulering die criminaliserend uitwerkt en dat mag nooit de bedoeling zijn. 

Eerder is elders in Nederland geprobeerd om het verrichten van seksuele handelingen door HOP bezoekers op een HOP in een APV artikel strafbaar te stellen. Hierop heeft toentertijd de toenmalige Officier van Justitie al klip en klaar aangegeven dat die kwalificatie van seksuele handelingen onacceptabel is omdat die kwalificatie gerelateerd is aan ontucht of verkrachting en dat dit formeel juridisch een onrechtmatige daad is. Dat is helemaal niet aan de orde als juist mensen (wie dan ook) vrijwillig met elkaar vrijen. Dat bewuste APV artikel is daarop ook onmiddellijk door de gemeente geschrapt in de APV! 

Voor de volledigheid willen wij u wijzen op de voorhanden zijnde jurisprudentie rond artikel 239 WvSr. aangezien wij geen verwijzingen hebben gevonden in de door u toegezonden richtlijn. In de delictomschrijving van het strafrechtsartikel 239 WvSr is, naast waarneembaarheid ook opzet vereist om derden willens en wetens onverhoeds te confronteren met seksuele handelingen: (toondelict ECLI:NL:GHSGR:2005:AU3645). Wij kunnen u verzekeren dat bezoekers van de HOP daar niet op uit zijn. Integendeel in een sociale context verlangen zij naar discrete intieme contacten, onzichtbaar van de openbare weg binnen het privédomein van de groenbeschutting, daarmee de anderen bezoekers respecterend! Zo was in HR 27-6-1972,NJ 74481, geen sprake van openbare schennis der eerbaarheid (art. 239 (oud) Sr): het stellen van toegangsvoorwaarden waarin niet iedereen kan voldoen, maakt de plaats niet openbaar. Een schennispleger in de zin van art. 239 WvSr. heeft volstrekt andere motieven en daar moet men zich zeer goed van bewust zijn. Ook staat nergens geschreven dat seksuele handelingen in de buiten lucht per definitie verboden zijn. 

Hieruit kan en mag geconcludeerd worden dat er wettelijke gezien géén sprake van een illegale situatie is op een homo-ontmoetingplaats.